Opwekking 789 / Oceans

Ik werd stil door de tekst van een lied dat we zondag in de kerk zongen (Opwekking 789 / Oceans, Hillsong)

Geest van God, leer mij te gaan over de golven,
in vertrouwen U te volgen,
te gaan waar U mij heen leidt.
Leid me verder dan mijn voeten kunnen dragen.
Ik vertrouw op uw genade,
want ik ben in uw nabijheid.

Gods Geest die ons verder leidt dan onze voeten kunnen dragen. Willen we dat wel? Het is een mooi beeld, zoveel is zeker, maar in de praktijk is dit bikkelhard en ruw. Dit zijn de momenten of periodes waarin duidelijk wordt dat we op eigen kracht niet meer verder kunnen. Wanhoop grijpt ons naar de keel. Het lijkt alsof we op het punt staan om te verdrinken.

En als de golven overslaan,
dan blijf ik hopen op uw Naam.
Mijn ziel vindt rust,
want in de storm bent U dichtbij.
Ik ben van U en U van mij.

Alles waar we ons leven normaal gesproken mee vullen, blijken ons niet te geven wat we nodig hebben. Plots blijken al die zaken relatief en worden we als het ware wakker in het besef dat er maar één ding overblijft: de onlosmakelijke verbondenheid met God.

Ik heb in mijn leven dit soort momenten nog niet al te vaak gehad, maar ze zijn er wel geweest. Dan zing ik niet vrolijk ‘Ik ben van U en U van mij’. Die woorden vormen dan veeleer een stille schreeuw, een vertwijfeld vasthouden, al dan niet met tranen. Ze vormen ons wel, die momenten, ze stellen ons geloof op de proef en dat zorgt voor volharding (Jakobus 1:3).

Ik ben van U en U van mij. Daar word ik stil van.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s