Al langer hoe meer evangelischen koppelen Bijbel en schepping los. Je kan toch ook in God geloven, zonder in schepping te geloven… Ofwel je kan de Bijbel toch met een gerust hart lezen, zonder te geloven in al die gedeelten waar verwezen wordt naar de schepping.
Ik schrijf niet per ongeluk “al die gedeelten”. Het verhaal van de schepping stopt niet na de eerste hoofdstukken van Genesis. Lees Job of Psalmen er maar eens op na – je komt, bij wijze van spreken, elke vijf verzen een verwijzing naar de schepping tegen. Jezus (bv. Matteüs 19:4-5) en Paulus (bv. 2 Korintiërs 4:6) verwijzen ook naar de schepping. Vergisten Jezus en Paulus zich toen ze dit zeiden? Hoe kan je die verzen op een figuurlijke manier interpreteren? Gevaarlijk terrein…
Het grote probleem met het loslaten van het geloof in de schepping, is dat je heel wat verzen (hoofdstukken) mag beginnen schrappen uit je Bijbel.
Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven (2 Tim.3:16 – NBV)
Welke waarde heeft dit vers nog als je de schepping loslaat? Dat zal dus ook een te schrappen vers zijn.

