Al langer hoe meer evangelischen koppelen Bijbel en schepping los. Je kan toch ook in God geloven, zonder in schepping te geloven… Ofwel je kan de Bijbel toch met een gerust hart lezen, zonder te geloven in al die gedeelten waar verwezen wordt naar de schepping.
Ik schrijf niet per ongeluk “al die gedeelten”. Het verhaal van de schepping stopt niet na de eerste hoofdstukken van Genesis. Lees Job of Psalmen er maar eens op na – je komt, bij wijze van spreken, elke vijf verzen een verwijzing naar de schepping tegen. Jezus (bv. Matteüs 19:4-5) en Paulus (bv. 2 Korintiërs 4:6) verwijzen ook naar de schepping. Vergisten Jezus en Paulus zich toen ze dit zeiden? Hoe kan je die verzen op een figuurlijke manier interpreteren? Gevaarlijk terrein…
Het grote probleem met het loslaten van het geloof in de schepping, is dat je heel wat verzen (hoofdstukken) mag beginnen schrappen uit je Bijbel.
Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven (2 Tim.3:16 – NBV)
Welke waarde heeft dit vers nog als je de schepping loslaat? Dat zal dus ook een te schrappen vers zijn.
Ik kwam per toeval onlangs uit op Sint Augustinus (403 na Chr. in “The Literal Meaning of Genesis”) :
“In short, it must be said that our authors knew the truth about the nature of the skies, but it was not the intention of the Spirit of God, who spoke through them, to teach men anything that would not be of use to them for their salvation.”
en
“Usually, even a non-Christian knows something about the earth, the heavens, and the other elements of this world, [...] and this knowledge he hold to as being certain from reason and experience. Now, it is a disgraceful and dangerous thing for an infidel to hear a Christian, presumably giving the meaning of Holy Scripture, talking nonsense on these topics; and we should take all means to prevent such an embarrassing situation, in which people show up vast ignorance in a Christian and laugh it to scorn. The shame is not so much that an ignorant individual is derided, but that people outside the household of faith think our sacred writers held such opinions, and, to the great loss of those for whose salvation we toil, the writers of our Scripture are criticized and rejected as unlearned men.”
Controversieel van 1400 jaar voor Darwin.
Ik vind trouwens dat die verzen van Mattheus en Paulus overeind blijven bij een figuratieve interpretatie van het scheppingsverhaal, maar ik ben dan ook nen ongelovige Thomas.
Zeer interessant wat onze vriend Augustinus daar te vertellen heeft – als ik goed begrijp wat hij bedoelt, tenminste. Ik kende dat citaat nog niet. Het is inderdaad zo dat we, als we geloven in schepping, moeten oppassen wat we zeggen. Er zijn op heel wat vlakken van de wetenschap mensen die zoveel meer weten dan iemand als ik. Als ik met een geoloog in discussie zou gaan, zou ik vrij snel met mijn mond vol tanden staan.
Dat doet echter niets af van de discussie. Elke wetenschapper, hoe geleerd ook, heeft een uitgangspunt, een basis van waarop hij/zij wetenschap bedrijft. Ik meen dat dit uitgangspunt ook voor een heel deel zijn/haar conclusies beïnvloedt.
Wat betreft die verzen uit Matteüs en Paulus.
- Mattheüs. Het is vrij duidelijk dat de Joden een letterlijke betekenis van de schepping aanhangen (toch zeker in Jezus’ tijd). Hij spreekt hier tegen Farizeeën en probeert een fout idee bij hen (over scheiding – toen al!) te ontmaskeren én in een juist perspectief te zetten. Zijn vertrekpunt is de schepping van Adam en Eva én wat God tegen hen zegt (één vlees zijn). Het lijkt mij dat een figuratieve interpretatie van de schepping heel het betoog van Jezus van zijn waarde berooft.
- Paulus. Hier wil ik opmerken dat Paulus ex-Farizeeër is en dus zeer onderlegd in wat wij kennen als het Oude Testament, maar dat argument is voor een “ongelovige Tom(as)” niet echt steekhoudend. Ik vind het zelf heel vreemd om aan te nemen dat Paulus een vers uit Genesis 1 zo letterlijk aanhaalt, als hij zelf niet gelooft dat dit zo gebeurd is. Maar goed, ik geef toe dat ik hier minder tegenin kan brengen dan tegen dat van Mattheüs. Mag ik u als antwoord een ander stuk van Paulus in de schoenen schuiven? In Romeinen 5:12-21 trekt Paulus een vergelijking tussen Adam (door wie de zonde in de wereld gekomen is) en Jezus (door wie de zonde overwonnen is). Vooral de verzen 12-14 zijn moeilijk te verklaren bij een figuratieve interpretatie, omdat Paulus zowel Adam en Jezus benadert als historische figuren.
Leuk trouwens dat ge hierop reageert… (zo heb ik het gevoel dat deze blog niet nutteloos is – hehe). Nee, er mag best tegen mijn woorden ingegaan worden!