… opdat thans door middel van de gemeente aan de overheden en machten in de hemelse gewesten de veelkleurige wijsheid Gods bekend zou worden.
Wat een belangrijke les voor de gemeente. De gemeente was in haar begintijd een samenvoeging van Joden en heidenen (zie context Efeze), maar is in onze tijd een samenvoeging van mensen van allerlei pluimage. Mensen die verschillen in karakter, in manier van uiting geven aan hun geloof. Sommigen hebben, naar eigen zeggen, een halleluja-bediening. Anderen zoeken Gods kracht in de stilte. Nog anderen hangen ertussenin. Is het een beter dan het andere?
Eender welke manier is verkeerd!!! Tenminste, bij afwezigheid van oprechtheid tov God, van nederigheid tov God, van onderdanigheid aan God. Dat ligt dan niet aan de manier, maar aan de mens in kwestie. Als je een halleluja-bediening hebt om andere mensen te laten geloven dat je een goede christen bent, dan is je halleluja-bediening fout. Als je de stilte opzoekt ‘om God te zoeken’ en terzelfdertijd hoog met jezelf oploopt, omdat je zo vroom bent, dan ben je fout bezig.
Laat ons in Gods gemeente God zoeken in geest en in waarheid. Alleen dan kunnen we Zijn veelkleurige wijsheid laten zien.
