Eind november schreef ik dat ik begonnen was aan ‘Ik zie een leger’ van Floyd McClung. Ik ben er nog steeds in bezig – daar zijn wel een paar boeken tussen gekomen. Door velen wordt het boek de hemel in geprezen (een aardige opmerking als het gaat over een christelijk boek…). Er zitten inderdaad heel wat interessante gedachten, uitdagingen, diepe doordenkers en opbouwende gedeelten in. Toch ben ik er niet ongelooflijk enthousiast over. Daarover misschien meer als ik hem helemaal uit heb.
Eén van die diepe doordenkers is: ‘Sterven is onze roeping’. We weten natuurlijk dat we moeten sterven aan de zonde, vechten tegen de verleiding, niet toegeven aan zelfzuchtige verlangens (noem het hoe je het noemen wil). Maar dat is niet alles. McClung zegt dat we moeten sterven als levenshouding. Om anderen echt te kunnen dienen, moeten we sterven aan onze opinie (ik moet toegeven dat ik niet weet of ik het daarmee eens ben), ons recht begrepen, gehoord, geliefd te worden, ons recht op een eerlijke behandeling en ga zo maar door. Dat gaat ver, heel ver. Het is heel gemakkelijk om te zeggen dat we anderen willen dienen, maar willen we werkelijk zover gaan dat we sterven aan onszelf op al die opgesomde vlakken. Een diepe doordenker dus…


