Ondertussen al achterhaald nieuws (van november 2008), maar ik las het ook pas een paar dagen geleden op de blog van Job Thomas. Luther heeft min of meer gelijk gekregen van de paus – toch op vlak van redding door geloof ipv door goede werken of aflaten of … – lees hier. Zoals in het artikel staat, is dit iets wat al sinds 1999 een item is tussen lutheranen en katholieken.
Voor een aantal protestanten (waaronder evangelischen) zal dit misschien een belangrijk teken zijn. Misschien, denken ze, is daarmee het verschil tussen protestantisme en katholicisme uitgevaagd. Dat is, wat mij betreft, niet het geval. Het biedt een gedeeltelijke grondslag, een mogelijke basis om gesprekken te voeren, maar er zijn nog heel wat obstakels.
Wat is de plaats van Jezus? Is Hij de enige middelaar tussen God en mensen of wordt Hij overschaduwd door Maria en een hele reeks heiligen? Of door de priester?
Is Jezus’ offer aan het kruis een eenmalige gebeurtenis en voldoende voor de rest van de geschiedenis? Of moeten we elke week het offer opnieuw brengen?
Wat is de plaats van aflaten? Ook nu nog kunnen katholieken op bepaalde momenten aflaten krijgen…Wat is de plaats van bedevaartsoorden, waar aan beelden genezing afgesmeekt wordt?
Ik ben van mening dat op bepaalde vlakken samenwerking met katholieken mogelijk is (dan denk ik vooral aan C’Axent of sociale initiatieven). Waar het op de leer aankomt, wil ik pleiten voor degelijk onderzoek. De katholieke kerk mag dan op bepaalde vlakken toenadering zoeken bij protestanten, maar er zijn heel wat vlakken waar we het (vanuit de Bijbel) niet eens kunnen zijn met de katholieke leer.
