Poes aan het lijntje

Een geliefde leraar hield iedere week een zeer gewaardeerde en druk bezochte lezing over een gedeelte van Gods Woord. Ergens in een warm land.
Of het een rabbijn, een priester of een dominee was, vermeldt de overlevering niet. Wél dat er op zeker moment een dartel poesje de zaal binnen trippelde en speels voor de leermeester heen en weer rende, zo nu en dan op de lessenaar sprong en de aandacht van het publiek afleidde.
Dat ging een tijdje zo door, want het lukt de leermeester niet het dier op andere gedachten te brengen.
Tot grote hilariteit van de aanwezigen.
Iemand op de voorste rij was zo vriendelijk het dier buiten de deur te zetten. Dat hielp maar even, want de lesruimte had open vensters zonder ruiten en de poes sprong opnieuw naar binnen.
Poes naar buiten. Poes naar binnen. Enzovoort.
De spreker hield de draad van zijn betoog niet meer vast en kostbare eeuwige waarheden vielen ter aarde.
Toen kreeg hij een ingeving. Hij gaf opdracht de kleine orderverstoorder met een lijntje te laten vastbinden aan een haak, laag bij de ingang. Dat hielp. Ongehinderd kon nu de les voortgezet en het geestelijk voedsel genuttigd worden.
De week daarna vertoonde het dier zich bij de aanvang van de lezing opnieuw. Een ijverige leerling besloot een eventuele nieuwe ordeverstoring te voorkomen en het alvast vast te binden, met hetzelfde lijntje, aan hetzelfde haakje. Hoe doordacht!
Dat ging iedere week zo door… (lees verder)