Een oud dametje stapte elke ochtend de deur uit, de stoep op, hief haar armen ten hemel en riep luidkeels: “Prijs de Heer!”
Haar buurman, een atheïst, ergerde zich daaraan. Daarom stapte hij na haar eveneens naar buiten om te roepen: “Er is geen Heer!”
Dat ging zo een tijdje elke dag door.
Op een ochtend, midden in een koude winter, stapte het dametje naar buiten en riep: “Prijs de Heer! Alstublieft, Heer, ik heb niets te eten en verhonger, help me, oh Heer!”
De volgende ochtend stapte ze naar buiten en vond twee tassen met boodschappen op haar stoep. “Prijs de Heer!” riep ze in tranen, “Hij heeft mij van boodschappen voorzien!”
De buurman sprong van achter de heg en riep: “Er is geen Heer, ik heb die boodschappen voor u gekocht!”
Waarop het dametje haar armen opwierp en uitriep: “Prijs de Heer! Hij heeft mij van boodschappen voorzien en de Duivel ervoor laten betalen!”
bron: trouw.nl
